|
خوشه گندم
|
||
ولي الان كه مطالب سال گذشته رو مرور ميكنم اصلا با چيزهايي كه دوست داشتم اتفاق بيفته برابري نميكنه. به ذهن ميرسه كه دلايلي مثل:
- وقت گذاشتن حداقل ۱ساعت - آمار بازديد از وبلاگ - خود سانسوري
از جمله عللي باشن كه به واسطه اونا نشه به طور منظم مطلب نوشت. با اين وجود همينم غنيمته.
روی لبهای مدارا
نقش لبخندی معطل
مهربانی ها خلاصه
کینه ورزی ها مفصل
عرصه دل های خالی
دست های ظاهرا پر
بی توقف در تکاپو
خط تولید تنفر
قرن فرصتهای فاصد
لحظه های نامناسب
قرن استعفای عاشق
قرن استیلای کاسب
رفته تا اوج ثریا
شاخص سر درگمی ها
بگذارید حد اقل به ملییتم افتخار کنم!
آیا خودمون مقصریم ِ پدرانمون ِ توده مردم ِ دینمون یا شاید به طور رندوم بعضی از مردم دنیا اینجورین یا بعضی دیگه اونجوری
به چی باید گفت اه و به چی باید گفت به.
ولی یه چیز رو مطمئنم این حق ما نیست.
سال نو مبارك
|
|